این شب های دوست داشتنی

یعنی جدا می خواهید بگویید از شبهای زیبای تابستان لذت نمی برید ؟ از ماشین هایی که تا صبح صداشون قطع نمی شه و پنجره ای که بازه تا اون صداها رو با یک نسیم ملایم بیاره تو اتاقتون ؟ نه ؟ … دست بردارید . یعنی می خواهید بگویید شب های تابستان را به جای آنکه تا نیمه هایش بیدار بمانید و فیلمی ببینید یا کتابی بخوانید ، با گذاشتن سرتان روی بالش سپری می کنید ؟ واقعا که ! پس فرق تابستان و زمستان چیه ؟ خواب و زیر پتو رفتن و پنجره ی بسته و سکوتی که همیشه همراه برف است و فیلم ندیدن و کتاب نخواندن و اینها که مال الآن نیست عزیز من …

در ضمن می خواهم بروم سفر . به قول شاعر آنجا که می فرماید :

از توی این شهر شلوغ ، می زنم یه روز بیرون
جایی که نه تو باشی و ، نه دیگه خیابون
( نپرسید این خزعبل از کجا اومده ! )

پ.ن : در بین نوشتن این مطلب اتفاقی افتاد که نزدیک بود پشت کیبورد خفه شوم و جان را به جان آفرین تسلیم کنم … پوففف ! به خیر گذشت !

برچسب‌ها: فیلم دیدن, کتاب خواندن, پنجره, تهران, تابستان, خفگی, زمستان, سفر, شهر شلوغ, شب